มีตัวเลขหนึ่งจากรายงานการเงินสาธารณะชุดล่าสุดที่ฉันคิดวนกลับไปถึงอยู่เสมอ
เอเจนซีท่องเที่ยวออนไลน์รายใหญ่ที่สุดมีอัตรากำไรสุทธิสูงกว่า 20 เปอร์เซ็นต์เป็นประจำ และในปีที่ไปได้ดีก็เกิน 30 เปอร์เซ็นต์ พวกเขาเป็นผู้มีส่วนได้ส่วนเสียที่ทำกำไรได้มากที่สุดรายหนึ่งในอุตสาหกรรมท่องเที่ยวทั้งหมด
โรงแรมอิสระ (ที่พักซึ่งเป็นเจ้าของห้องพักที่เอเจนซีท่องเที่ยวออนไลน์นำไปขาย) มักมีอัตรากำไรสุทธิระหว่าง 15 ถึง 20 เปอร์เซ็นต์ และในปีที่ยากลำบากก็ต่ำกว่านั้น ทั้งที่โรงแรมเหล่านี้มักเป็นผู้ดูแลแขกตัวจริง จ้างพนักงานตัวจริง และดูแลอาคารตัวจริง
แพลตฟอร์มที่จัดจำหน่ายสินค้าคงคลังทำอัตรากำไรเป็นสองเท่าของแพลตฟอร์มที่ผลิตสินค้าคงคลัง นั่นไม่ปกติ ในอุตสาหกรรมส่วนใหญ่ ช่องว่างนั้นหดตัวลงผ่านการแข่งขัน ในธุรกิจโรงแรม มันคงที่อย่างน่าสังเกตมาเป็นเวลาสองทศวรรษ
ช่องว่างนี้มาจากไหน
ไม่ใช่เวทมนตร์อะไร ค่าคอมมิชชันของเอเจนซีท่องเที่ยวออนไลน์ที่เรียกเก็บจากแต่ละโรงแรมมักอยู่ที่ 15 ถึง 25 เปอร์เซ็นต์ของการจองทุกรายการ สำหรับที่พักบางประเภทและสัญญาตามฤดูกาล อัตรานี้สูงกว่านั้น เมื่อรวมค่าประมวลผลการชำระเงินเข้าไปอีก ต้นทุนการจัดจำหน่ายที่แท้จริงของคุณอาจสูงถึง 30 เปอร์เซ็นต์
เมื่อรายได้รวม 25 ถึง 30 เปอร์เซ็นต์หายไปก่อนที่คุณจะได้ดูแลแขกแม้แต่คนเดียว ธุรกิจของคุณจะเจอสองเรื่อง:
อัตราการเข้าพัก ค่าพลังงาน หรือค่าแรงที่เปลี่ยนไป 5 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งเคยรับมือได้เมื่ออัตรากำไรแข็งแรง กลับกลายเป็นเรื่องเป็นตายขึ้นมาทันที ที่พักอิสระกำลังทำธุรกิจบนขอบของช่วงกำไรที่แคบกว่าที่นักเดินทางส่วนใหญ่เข้าใจมาก
นี่คือส่วนที่ไม่มีใครพูดถึง การปรับปรุงโรงแรม การอัปเกรดห้องพัก ผ้าปูที่นอนและผ้าเช็ดตัวใหม่ การฝึกอบรมพนักงานให้ดีขึ้น ระบบปรับอากาศประหยัดพลังงาน การปรับปรุงให้ทุกคนเข้าถึงได้ ทั้งหมดนี้ต้องแย่งกำไรเพียงน้อยนิดที่เหลืออยู่หลังหักต้นทุนการจัดจำหน่าย และส่วนใหญ่แล้วก็แพ้
การปรับปรุงที่ไม่เคยเกิดขึ้น
ฉันเคยคุยกับเจ้าของโรงแรมที่เรื่องราวมักเป็นแบบนี้ พวกเขาพาฉันเดินดูที่พัก ชี้ให้ดูล็อบบี้ที่อยากรีโนเวตมาหกปีแล้ว ชี้ให้ดูพรมทางเดินที่ขอบเริ่มลุ่ย แล้วบอกว่างบปรับปรุงถูกหยิบมาคุยกันทุกปีและถูกตัดทุกปี
จากนั้นเรานั่งดูบัญชีด้วยกัน และตัวเลขก็เป็นแบบเดิมเสมอ กำไรสุทธิของพวกเขาพอแค่ให้ไฟยังติด จ่ายเงินพนักงาน ผ่อนหนี้ และกันเงินไว้นิดหน่อยเท่านั้น ไม่เหลืออะไรให้การปรับปรุงเลย การปรับปรุงจึงถูกเลื่อนไปปีหน้า ปีหน้าก็คุยเรื่องเดิมอีก
ในขณะเดียวกัน เอเจนซีท่องเที่ยวออนไลน์ที่พวกเขาขายผ่านก็กำลังพัฒนาผลิตภัณฑ์ของตัวเอง (ระบบแนะนำที่ดีขึ้น ภาษาที่มากขึ้น แอปที่ลื่นไหลขึ้น) ด้วยกำไรส่วนที่ไม่เคยกลับไปถึงโรงแรม
ผลสะสม
ตัวเลขรายปีก็แย่พออยู่แล้ว แต่ตัวเลขหลายปีต่อเนื่องคือจุดที่มันกลายเป็นปัญหาเชิงโครงสร้าง
โรงแรมอิสระ 50 ห้อง มียอดจองต่อปี 5 ล้านดอลลาร์ 20% ตกเป็นของเอเจนซีท่องเที่ยวออนไลน์ (1 ล้านดอลลาร์) เมื่อครบสิบปี ต้นทุนการจัดจำหน่ายสะสมอยู่ที่ 10 ล้านดอลลาร์
ต้นทุนการจัดจำหน่ายประมาณ 10 ล้านดอลลาร์
ต้นทุนการจัดจำหน่ายประมาณ 750,000 ดอลลาร์
9.25 ล้านดอลลาร์
ในภาพประกอบนี้ นั่นคือเงินที่อาจนำไปใช้กับการปรับปรุง พนักงาน และกองทุนสำรอง เป็นเงินที่มีอยู่ในสถานการณ์ทางเลือก แต่หายไปในสถานการณ์ปัจจุบัน
ฉันไม่ได้แกล้งทำเป็นว่าทุกการจองจากเอเจนซีท่องเที่ยวออนไลน์จะย้ายมาที่แพลตฟอร์มใหม่ได้ง่ายๆ นั่นไม่สมจริง แต่ต่อให้ย้ายมาเพียง 5% กำไรที่ได้คืนมาตลอดหนึ่งทศวรรษก็ทำให้ธุรกิจเปลี่ยนไปเป็นอีกแบบ โรงแรมที่ลงทุนกับตัวเองได้ บริการที่ไม่หยุดนิ่ง ที่พักที่เติบโตตามวัยอย่างสง่างามแทนที่จะค่อยๆ ทรุดโทรม
ทำไมเรื่องนี้สำคัญ แม้คุณจะเป็นนักเดินทางและไม่ใช่เจ้าของโรงแรม
ถ้าคุณเคยพักที่ไหนสักแห่งที่รู้สึกว่าถึงเวลาต้องปรับปรุงใหม่ ต้นทุนการจัดจำหน่ายเป็นส่วนหนึ่งของภาพนั้น เจ้าของไม่ได้ขี้เกียจ พวกเขาดูแลที่พักที่งบปรับปรุงถูกต้นทุนการจัดจำหน่ายบีบจนตึง
ถ้าคุณเคยสังเกตว่าโรงแรมบูติกหายากกว่าเมื่อก่อน ขณะที่โรงแรมเครือใหญ่มีอยู่ทุกที่ นี่ก็เป็นส่วนหนึ่งของเหตุผลเช่นกัน ผู้ประกอบการอิสระกำลังถูกบีบให้ออกจากตลาด ผู้ที่อยู่รอดคือผู้ที่มีทุนหนา หรือผู้ที่ถอนตัวจากการพึ่งพาเอเจนซีท่องเที่ยวออนไลน์ได้ตั้งแต่เนิ่นๆ
ค่าคอมมิชชัน 25 เปอร์เซ็นต์ไม่ใช่แค่ตัวเลขในงบ P&L ของโรงแรม ต้นทุนการจัดจำหน่ายที่สูงทำให้เหลือเงินสำหรับการปรับปรุง ค่าจ้างพนักงาน และการดูแลรักษาประจำวันน้อยลง
เมื่อตัวเลขเปลี่ยนไป อะไรจะเปลี่ยนตาม
แพลตฟอร์มที่เก็บ 1.5 เปอร์เซ็นต์แทนที่จะเป็น 20 ไม่ได้เปลี่ยนอะไรได้ในชั่วข้ามคืน แต่เมื่อมีที่พักหลายร้อยแห่งและผ่านไปหลายปี กำไรที่ได้คืนมาก็เริ่มปรากฏในที่ที่จับต้องได้จริง
มันปรากฏในการปรับปรุงที่ได้รับงบประมาณจริง ในการรักษาพนักงานเพราะขึ้นค่าจ้างได้ ในที่พักขนาดเล็กที่มีกำลังแข่งขันด้วยคุณภาพ ไม่ใช่แค่ปริมาณ ในประสบการณ์แบบบูติกที่ไม่ต้องทำตัวให้แบนราบเป็นรายการทั่วไปเพียงเพื่อให้มีคนเห็น
ทั้งหมดนี้ไม่ได้เกิดขึ้นเพราะมี Tratok แต่เกิดขึ้นเพราะแรงกดดันทางเศรษฐกิจเปลี่ยนไป โรงแรมตอบสนองต่อตัวเลขใหม่เหมือนธุรกิจที่มีเหตุผลทุกแห่ง คือนำกำไรที่ได้เก็บไว้ไปลงทุนต่อ
เมื่อคุณจองผ่าน Tratok เงินที่โรงแรมประหยัดได้ไม่ใช่เรื่องในทฤษฎี แต่เป็นเงินดอลลาร์ที่อยู่ในบัญชีของที่พักเมื่อสิ้นปี ที่พักจะนำเงินนั้นไปทำอะไรขึ้นอยู่กับผู้ประกอบการ บางแห่งจะลดราคาห้อง บางแห่งจะพัฒนาบริการ บางแห่งจะปรับปรุงอาคาร ประเด็นคือในที่สุดพวกเขาก็มีทางเลือก
ลงทะเบียนที่พักบน hospitality.tratok.net เก็บสิ่งที่คุณหามาได้ แล้วนำไปลงทุนในที่ที่สำคัญ
Carol
ผู้จัดการชุมชน, Tratok
ไม่พลาดทุกความเคลื่อนไหว
รับบทความใหม่ของ Tratok ทางอีเมล: ทันทีที่เผยแพร่ หรือเป็นสรุปรายสัปดาห์ฉบับเดียว